เมืองในฝัน เริ่มที่ศูนย์…

เมืองในฝัน เริ่มที่ศูนย์…รีไซเคิล เมื่อปีที่แล้ว กรุงเทพฯ มีระเบิด ผมเป็นคนนึงที่ไม่ขับรถ(ค่าน้ำมันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนโชคดี) เลยมีโอกาสได้เดินไปตามฟุตบาธบ่อยๆ แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นมันเปลี่ยนกรุงเทพฯของผม(และของคุณด้วย) มันทำให้ทุกคนกลัวถังขยะ  หลายที่แก้ปัญหาด้วยการใช้ถังใส มันดูง่ายกว่าถ้ามีระเบิด (ถ้าเอาใส่ถุงกระดาษก็มองไม่เห็นอยู่ดี ใครจะสน) ถังเขียว ถังเหลือง ถังน้ำเงิน ที่ไว้แยกขยะของกทม. ก็น้อยลงจนผมไม่ค่อยเห็น ไม่ได้บ่นและพอเข้าใจ มันเป็นเรื่องของความปลอดภัยในชีวิตประจำวันของประชาชน  และความปลอดภัยในเก้าอี้ของผู้มีอำนาจในสภา แต่ผมว่าคนกรุงเทพฯกำลังเสียโอกาสอย่างใหญ่หลวง  โอกาสในการแยกขยะ เพื่อการรีไซเคิล  อันนี้เป็นเรื่องของเราทุกคน บ้านเรา ภาษีของเรา(ติดโกรธนิดหน่อยเพราะข้อนี้สำคัญ เป็นเรื่องเงิน จ่ายให้มันทุกเดือน ต้องได้อะไรดีๆ กลับมาบ้าง ไม่ใช่การแก้ปัญหาแบบแกนๆ) ทุกวันนี้ คนในเมืองหลวงช่วยสร้างขยะด้วยความขยันขันแข็งกว่า 8,500 ถึง 9,500 ตัน ให้ต้องจัดเก็บทุกวัน รู้รึเปล่าว่าเราจ่ายเงินกว่า 9.5 ล้านบาททุกวันในการจัดการขยะของเรา  คูณด้วย 365 วัน นั่นแปลว่าเราจ่ายไปปีละ 3,467,500,000 บาท  มหาศาลเอาการอยู่ เพราะเงินสามพันล้าน เอาไปทำอะไรได้ตั้งเยอะ  การแยกขยะเลยสำคัญ แค่ลดปริมาณขยะที่จัดเก็บลงนิดๆหน่อยๆ ปีนึงอาจลดได้สักร้อยล้าน เงินร้อยล้าน [...]